Taş

Bir taş düştü kopup gökten,
Çın çın çın,
Düştü göğsüme, ah düştü göğsüme;
Duymadım sesini (taşın),
Duymadım sesini (senin),
Duymadım.

Bir taş ki yarar göğsümü,
Geçerken yanından,
Çizer gözümü.
Bulanık görüyorum,
Kestiğinden beri sözümü,
Bir taş ki yarar göğsümü.

Taş-kâğıt-makas oynamak gibi,
Oynamak gibi insanlarla,
Hep bir eksiltiyle dolu,
Yamalarla.
Oyunu hiç kazanamayış,
Nafile ne yapsan,
Ezelden yazgılı kaybetmeye,
Kambur zaman içinde.

Taş, taş, taş;
Biriktiğin oyuktan,
Taş da dolsun dağlar vadiler,
Bu amansız insanlığın varlığıyla,
Taş da doğsun günler güneşler,
Taş, taş, taş.

Bir taş ayağıma dolandı,
Derenin incelip koptuğu yerde,
Balığın yılan ağzında donduğu,
Suların bulandığı yerde,
Bir taş aklıma çalındı.

Taş

Denizden çıkmış bir taş olsam, beni sever misin?

Öyle yosun tutmuş dipte dururken.
Denizin derinliklerindeyim, yanımda kimse yok.
Her tarafta balık sürüleri dolanırken.
Yanımdan deniz atları geçerken.
Ben öyle kımıldayamadan kalmışken, beni sever misin?

Deniz kokusu giderek siner bana.
Oysa denizler bana seni çağrıştırır hep.
Gözlerinin yeşilindeki denizi duyarım.
Hep denizin içinde yaşamak var şimdi.
Gözlerinden yavaş yavaş aşağıya inmek.
En dipte, karanlık bir kıyıdayım.
Denizin en derin mevkiisindeyim.
Yosunlarım giderek çoğalıyor.
Daha bir koyu oluyor giderek, yeşil koyulaşıyor.
Karanlığa hapsolmuş yosunlu bir taş olsam, beni sever misin?

Balıklar yanımda gezerken.
Deniz yıldızları komşuluk eder bana.
Yoldaşım yine yosunlu bir taş olur.
Başka kimsem olmaz, yapayalnız dururum.
Yanımda yosun tutmanı isterim.
Yosunlar bütün vücudumu kaplamışken, beni sever misin?