The Dali Museum, St. Petersburg

I
Kendimden geçtim ve kendimi
buldum nerede olduğumu anla-
madan,

II
Göksel bir çalışma gibi elimi
uzattığım bu gökyüzünden kuş-
ları tutup indiriyorum yeryüzü-
ne ve insan olmanın ne demek
olduğunu anlamaları için top-
rağa dokunduruyorum yürek-
lerini.

III
Bir balık sırtı hikâyesinin içinde
hayatta kalmaya çalışmak ne ka-
dar zorsa getto'da masum kalma-
ya çalışmak da o kadar zor, üste-
lik nefes almak için bile burnu-
nu dışarıya çıkaramazsın, oysa
ben bir yahudi değilim, belki öl-
dürülen bir F.

IV
nerde olduğumu bilmiyorum, dün-
ya mı bu? Hangisi?
1-4-2018
JAX

Museum of Fine Arts, St. Petersburg

I
Yaslı bir metin gibi neresine dokunsam
bu sayfanın, sanki ağlamaya başlayacak
birden ve ben, ne yapacağımı bilmeden
gözyaşlarını silmek isteyeceğim bu is-
li kitabın.

II
Sırları dökülmüş bir ayna gördüm Tam-
pa yolunda, her şey öylesine bulanıktı
ki, bir ân yaratılacağı unutulmuş bir in-
san sandım onu, bir uzvunun konması
gerektiği unutulan.

III
Bir paçavra gibi sokaklarda gezen in-
sanlara adım başında gördüğüm bu tu-
haf ağacın adını sordum ve hiçbiri bil-
mezken bunu, söyledikleri yalnızca ke-
silmemeleri gerektiğiydi, nedenini ken-
dileri de bilmeksizin.

IV
Buğday tarlalarını öylesine özledim ki
bu kumsalları zihnimde nasıl evirebile-
ceğimi düşünmeye başladım ama bu-
nun mümkündüz bir düşsel çalışma/ça-
tışma olduğunu da bilerek.

1-4-2018
JAX

St. Petersburg

I
St. Johns'u dinliyorum ve dalgaları o kadar
ürkütücü ki, her şeyi delip geçecek ve dur-
madan yol alacakmış gibi, kısıp gözlerini
bakıyor bana, beni bile dalgalarına katıp
geldiğim topraklara fırlatacakmış gibi söy-
leniyor -ki onun söylenmesi ürküntüsüdür
Florida'nın.

II
Bu aziz'lerden kurtulamıyorum ve elimi
nereye atsam şu köhnemiş haritada, bir
başkası çıkıyor karşıma ve artık onları
görmekten bıktığımdan, isimsiz ve an-
lamsız yerlere gitmek istiyorm, hepsini
kendim inşa etmek için.

III
St. Petersburg soğuğun koynuna insan
denen mahlukun sıcaklığını yerleştirir-
ken gözüm yalnızca birkaç Dali tablo-
larının ve ülkemde hiçbir zaman göre-
meyeceğim Monet tablosunun gölge-
sinde kendine dinlenecek bir Rodin hey
keli arıyor, bronz.

IV
Bronz o kadar güzel ki bir insan bedeni için,
acaba bronzdan yaratılsak nasıl olurduk, diye
düşünmeden edemiyorum ve her düşüncede,
insan için yeni bir form buluyorum ve bu form-
laraın insan için insandan üretildiğini hatırla-
yıp kusurların sonsuzluğunda kendi âcizliği-
mi görüyorum ve bu hâlimde mutlu olmanın,
her şeyi yeniden üretebileceğini biliyorum.

V
Zaman gelip geçerken adına Tampa diyeceğim
rüzgârın hangi yönden estiğini bilmeden ve bu-
nun beni neden güney batıya savurduğunu kav-
ramadan ve Dali tablolarının burada ne işi ol-
duğunu anlamadan bu garip ülkenin hiçbir za-
man ısınamayacağım ve bana gerçek bir sokak
imajı vermeyen sokaklarında nefes alamayaca-
ğım için -yok!

VI
Sadece tükeniş var. Tüne.

1-3-2018
Amelia Island