Berlin Duvarı'ndan Çin Seddi'ne

Berlin Duvarı'ndan Çin Seddi'ne: Konstantinepolis'te

Berlin duvarını ben inşa ettim,
ve hatta Çin seddini;
İçimden dünyaya çektiğim,
Koca bit setti onlar, adı duyulan.
İçimin coğrafyası yerle bir oldu,
Affedilmedi gönül erlerim.
-Her sınır içimde sınırsızlıklara neden oldu.-
Anlama hat çekmek isteyen,
Vahşi yol kesenlerin unuttukları,
Bilinmez diyarlara açılan geçitlerdi.
Tüm geçitler dağların kalbini deler,
Unuttu insanlar.
Ben, eridim üzerimize yağan yağmurda;
İçinde kanlı kar olan.
-Mendilde ciğer kanı.-
Surlarımda gedikler açıldı,
Hangi fetih bu kadar kolay olabilirdi?
Bizans yıkılmıştı benden önce, biraz,
Bana kalan yıkıntılar.
Bir şehri dirilttim, kalbimi verdim;
Oysa bu koca bir taş yığını,
Birde etten oyma heykeller.
-Konstantin dirilmedi hayır, kenti ben kurdum.-
Şehri ellerimle sıvadım.
Hristiyanların beklediği o kutsal melek,
Sendin sevgili ve sen,
Onları yalnız bıraktığın gibi yalnız bıraktın beni.
-Ne onların Mesih'i geri geldi ne benimki.-
Angelus, gel ve kon omuzlarıma,
Gülümseyelim doğan güne, gün batarken.
Kirpiklerin kadar can bağışlayayım hayata.
-Angelus, gel ve kon gönül çınarıma.-